Het knutselen met wol, lapjes en garen is mij met de paplepel ingegoten. Mijn moeder Dina, nu 85 jaar, naaide en breide vrijwel alle kleding voor mij en mijn tweelingzusje. Vaak zat ik dan bij haar aan de grote eettafel, terwijl zij achter de naaimachine zat. Ik mocht dan ook wat prutsen met wat overgebleven lapjes. Vooral de gezelligheid is mij bij gebleven: lekker bezig zijn en ondertussen kletsen! Na verloop van tijd ben ik me ook gaan bekwamen in het breien en haken.

Toen ik 17 jaar was heb ik leren spinnen. Ik was meteen verkocht en heb gelijk een spinnewiel besteld: een Louet. Ik heb hem nog steeds en hij wordt de laatste jaren weer regelmatig gebruikt.

In 1989 is onze dochter Anne geboren. Voor haar heb ik, net als mijn moeder, veel kleren gemaakt: truitjes breien, broekjes naaien, knuffels maken. Toen ze groter werd, gingen we samen dingen maken. Vilt was gemakkelijk te verwerken omdat het niet rafelt en daar hebben we heel wat dingen van geknutseld. Ook heb ik op haar school tijdens de crea-uren spin- en breiles gegeven. Ontzettend leuk om te doen!

Ik ben helemaal weg van vilt en wol: je kunt er zoveel mee doen. Ik wil zoveel mogelijk technieken leren om mooie dingen te kunnen maken.

Mijn inspiratie haal ik vooral uit de natuur en mijn tuin. Met name de mooie vormen en kleurencombinaties in de verschillende seizoenen blijven me mateloos boeien. Daar wil ik in de toekomst meer mee doen. Ik ben begonnen met seizoenspoppetjes te maken maar het geeft me veel meer voldoening om zelf dingen te ontwerpen. Daar wil ik nu verder mee gaan. Voor een deel wil ik ontwerpen in opdracht en voor de rest op basis van wat er in me op komt.

De naam van het atelier is, denk ik, niet moeilijk te herleiden: het is een hommage aan de twee vrouwen die me het meest geïnspireerd hebben, namelijk mijn moeder en mijn dochter: Dina en Anne → DiAn.

Terug naar 'Atelier'